หลอก
" เจ้าอาจจะหลอกใครมามากมาย โดยใช้วิธี หลากหลายวิธี โดยที่เขาไม่รู้ตัวมันคงจะยาก หาก เจ้าจะต้องหลอก ใคร ที่ เขารู้ตัวว่าจะถูกเจ้าหลอกและรู้ว่าเจ้าจะหลอกเขาด้วยเรื่องอะไร เจ้าคิดว่า เจ้า จะยังหลอกเขาได้อยู่ไหม "
อาจารย์ถาม ลูกศิษย์ ลูกศิษย์นิ่ง คิดอยู่นานแล้วตอบว่า
" ข้าคิดว่า ข้าทำได้ครับ อาจารย์ " ลูกศิษย์ตอบด้วยความ ลังเลใจ
" ไหน งั้นเจ้า ลอง หลอกให้ข้า ถอดเสื้อให้ดูหน่อยสิ " อาจารย์ถามพร้อมกับหัวเราะ อย่างมีความสุข
ลูกศิษนั้งคิดอยู่นาน ก่อนอาจารย์ จะลุกขึ้น แล้วพูดว่า
" ข้าเข้าใจ ว่ามันไม่ง่าย สำหรับเจ้า งั้น ข้าจะให้เวลาเจ้าหนึ่งคืน แล้ววันพรุ่งนี้ ค่อยมาว่ากันใหม่ ดีไหม "
อาจารย์ ลุกแล้วเดินจาก ลูกศิษย์ออกไปพักผ่อน หากแต่ลูกศิษย์ยังนั้งคิดอยู่กับที่ คิดแล้วก็คิดอีก
ก่อน จะหมดกำลังใจที่จะคิดต่อ จึงเดินออกจากตำหนักอาจารย์ ไปยังบ้านพักของตนเอง
" ลูกศิษย์ที่อาจารย์รักที่อาจาย์ภูมิใจนักหนา ทำไหมวันนี้เดิน คอตกหน้าเครียดมาแบบนี้ล่ะ "
ลูกศิษย์หงายหน้ามองดูไปยังเด็กน้อยคนหนึ่ง
" อย่าเครียดเลยมามาเล่นหมากเก็บกับข้าดีกว่า ถ้าชนะข้าได้ ข้าจะให้ขนมท่าน ดีไหม "
ด้วยความล้าจากการคิดหาวิธี หลอกอาจารย์ ลูกศิษย์จึงนั้งเล่นหมากเก็บ กับเด็กน้อย เพื่อพักสมองก่อน จะเดินทางต่อไปยังบ้านพัก
แต่ ลูกศิษย์ รู้ว่าถ้าเล่นหมากเก็บกับเด็กคนนี้ ยังไงก็แพ้มันอย่างเช่นทุกครั้งที่ผ่านมา จึง ต่อลองให้เกมส์ ดูได้เปรียบขึ้นมา
" งั้นเจ้าต่อให้ ข้า สักสองหมาก ได้ไหมในแต่ละตา "
ลูกศิษย์ต่อลอง เด็กน้อย เด็กน้อยยิ้มแล้วตอบว่า
"ได้สิ สบายมาก"
ทันใดนั้น ความคิดก็วิ่งเข้ามาในสมอง ของลูกศิษย์คนนี้อย่างรวดเร็ว จนลูกศิษย์นิ่งไปสักครู่
" ใช่ใช่ มันต้องวิธีนี้เท่านั้น " ลูกศิษย์ตะโกนออกมา จากนั้นก็รีบลุกหนีไป ปล่อยให้เด็กน้อย งงอยู่คนเดียว
หลังจากนั้น แม่ของเด็กก็เรียกเด็กเข้าไปหาในบ้าน
วันรุ่งขึ้น
อาจารย์เรียกลูกศิษย์เข้าไปหา
" ไหนเจ้ารู้วิธีหลอกข้าได้หรือยัง" อาจารย์ถาม
" รู้แล้วครับ ท่านอาจารย์ แต่ข้าว่าหลอกท่านถอดเสื้อมันง่ายเกินไป ครับท่านอาจารย์
ข้าขอหลอกให้ท่านใส่เสื้อดีกว่าครับท่าน โดยข้าจะใช้เวลาหลอกท่าน แค่ 1 นาที เท่านั้น"
อาจารย์ ถูกลูกศิษย์ท้าทายจึงสงสัยอยากรู้วิธีการ หลอกของลูกศิษย์ เป็นอย่างมาก
และยังกำหนดเวลาแค่ 1 นาที จึงตอบ ตกลงกับลูกศิษย์
ทันใดนั้น อาจารย์จึงถอดเสื้อ ออก แล้วบอกลูกศิษย์ว่า
" ไหนเจ้าลองหลอกให้ ข้าใส่เสื้อ ใน 1 นาที ให้ดูหน่อยสิ "
จากนั้นลูกศิษย์ ได้หัวเราะ ออกมาด้วยความดีใจ แล้วบอกออกมาว่า
" ข้า หลอกท่านให้ถอดเสื้อออกได้แล้ว ข้าหลอกท่านได้แล้ว "
อาจารย์ยืนงง แล้วถามลูกศิษย์ว่า
" ไหนเจ้าบอกจะหลอกให้ข้าใส่เสื้อไง ถอดเสื้อเจ้าบอกว่าง่ายเกินไป " อาจารย์ถามแบบงง ๆ
"เรียนท่านอาจารย์ที่เคารพ ข้อต่อรอง ที่ว่าจะหลอกให้ท่านใส่เสื้อนั้น เป็นข้อต่อรอง ที่ใช้หลอกให้ท่านถอดเสื้อออกต่างหากล่ะครับ
หากไม่ใช้ข้อต่อรอง ที่ท้าทายกว่า เสนอท่าน คงไม่มีทางที่จะเปลี่ยนใจท่านให้ถอดเสื้อออกได้ ข้าจึงต้องใช้ ข้อต่อรองใหม่ ที่ท้าทาย กว่าหลอกท่าน เพื่อให้การท้าทายแรก สำเร็จ ครับท่าน "
อาจารย์ ตะลึง แล้วนิ่งคิดอยู่ครู่หนึ่ง
< เหมือนกับที่คนอ่านก็กำลังงง กำลังคิดตาม >
จึง หัวเราะ ออกมา ด้วยความดีใจ ก่อนจะพูดว่า
< เหมือนกับที่คนอ่านก็กำลังงง กำลังคิดตาม >
จึง หัวเราะ ออกมา ด้วยความดีใจ ก่อนจะพูดว่า
" เจ้านี้มันหลอกเก่งจริง ๆ สมแล้วที่เป็นศิษย์ข้า แต่จงจำไว้อย่างหนึ่ง เจ้าอาจจะหลอกใคร ได้มากมาย
แต่มีสิ่งหนึ่งที่เจ้าไม่สามารถ หลอกมันได้เลย เจ้ารู้ไหมว่ามันคืออะไร"
ลูกศิษย์นิ่งคิด ก่อนจะถามออกไปว่า
" มันคืออะไรครับ อาจารย์ "
อาจารย์หัวเราะ แล้วตอบว่า
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น