ศัตรูที่เก่งที่สุด
ณ สถานที่ลึกลับแห่งหนึ่ง ทุกอย่างเงียบสงบเยือกเย็น
ราวกับจับจ้องมาที่เดียว ที่ ๆ ตากำลังสอนหลาน เล่นไพ่
กับตา
แต่ทุกครั้ง ที่เล่น รอบแล้ว รอบเล่า ก็ไม่มีทางชนะตาได้
อาจเพราะด้วยความ ไร้เดียงสา ของเด็กเอง
หรือประสบการณ์ ที่ยังไม่มากพอ
" หลานเอ๋ย ถ้าหลาน อยากชนะ คู่ต่อสู้ หลาน ต้องรู้จัก
เก็บอาการ ไว้ในใจ อย่าให้ ศัตรู ดูออกว่าเรา รู้สึกอย่างไร
มันจะทำให้ คู่ต่อสู้เรารู้ว่า เราเสียเปรียบหรือได้เปรียบศัตรูอยู่"
" ครับตา "
เด็กตอบรับคำสอนของตา
" อย่างการเล่นไพ่นี้ก็เหมือนกันหลานเอ๋ย เมื่อเปิดดูแล้ว
ไพ่จะดี จะไม่ดี ต้องเก็บอาการเอาไว้ อย่ามีอาการให้
ฝั่งตรงข้ามจับได้นะหลานเอ๋ย"
จากนั้นเด็กน้อยก็หยิบไพ่ ขึ้นดู ก่อนจะพยาม เก็บสีหน้าตัวเอง
เอาไว้ ทางฝั่งตา เมื่อเห็นหลานนิ่ง ก็เริ่มวางเบี้ยเดิมพันมากขึ้น
เพื่อวัดใจหลาน ว่าได้ไพ่ ดี แค่ไหนกล้าสู้ หรือเก๋เพิ่มหรือไหม
หลานตัวน้อย ๆ หยิบเบี้ยเพิ่มสองเท่า เก๋เพิ่ม
ตาเห็นเช่นนั้น จึงอยากทดสอบ การควบคุมตัวเอง
และการยับยั้งชังใจของหลาน จึงเพิ่มเบี้ยเป็น 4 เท่า
หลานเห็นเช่นนั้นจึงไม่ยอมลด ทิฐิ เพิ่มเบี้ยจนหมดตัว
จากนั้น ทั้งสองตา หลาน ก็วางไพ่ ลงพร้อมกัน
ผลปรากฎว่าหลานก็ยัง แพ้ ตา อีกอยู่ดี
" หลานเอ๋ย หลานต้องรู้จักควบคุมตัวเองให้ได้นะหลาน
อย่าตามใจตัวเองมากเกินไป ต้อง ยับยั้งชังใจไว้ให้ได้
อย่าไล่ตามศัตรูมากเกินไป อาจเสียท่า ให้ได้
เพราะศัตรูที่แท้จริง ไม่ใช่ ที่ไหนที่ไกล มัน
ก็คือตัวเราเองนี้แหละ หลานเอ๋ย
หากข่มใจตัวเองได้ ควบคุมอารมส์ได้ ก็ชนะตัวเราได้แล้ว
หากรู้จักตัวเราดีแล้ว ทุกอย่างรอบตัวก็ยากจะหลอกล่อเราได้"
" ครับ ตา"
หลานน้อมรับ คำสอนของตา
" ตาครับผมขอเล่น อีก รอบได้ไหมครับตา"
เด็กน้อยถามตา
" ได้สิ หลานเอ๋ย มามา ตาจะแจกเบี้ยให้เท่ากัน นะหลาน
แต่มีข้อแม้นะหลาน หากหลานแพ้ ตา อีก
จะต้องไปอาบน้ำ เตรียมตัวเข้านอนนะหลานเอ๋ย"
" ครับตา" " แต่ถ้าผมชนะตาละ
ตาต้องเล่นนิทานให้ผมฟังก่อนนอนด้วยนะครับตา"
เด็กน้อยต่อรองตา
" 555 เอาสิ ได้สิ"
จากนั้น ตาก็แจกไพ่ให้ตัวเอง และ หลานตัวน้อย
หลานผู้คือ อนาคต ผู้ที่เป็นกำลัง ของหมู่บ้าน
ของประเทศชาติ
หลานตัวเล็ก ๆ ที่ทุกคนยอมทุ่มเท เพื่อเลี้ยงดู
และทุ่มเททุกอย่างให้ เค้าได้เติบโต เพืื่อสืบต่อไปข้างหน้า
นะเวลานี้ หลานตัวน้อย หยิบ เบี้ยทั้งหมด ที่มี วางสู้กับตาตัวเอง
โดยที่ไม่เปิดดูไพ่ข้างหน้า ของ ตัวเองเลยว่าจะได้อะไร
ตา นิ่ง งง สักครู่ จึงถามหลานว่า
" เจ้าจะไม่เปิดดูไพ่ก่อนหรา หลานเอ๋ย"
ตาถามเด็กน้อยด้วยความงง
" ไม่อะครับตา" เด็กน้อยตอบพร้อมทั้งยิ้มให้
" เอ้าไม่ไหมละ หลานเอ๋ย" ตาถามต่อ
" ก็ตาบอก ศัตรูที่เก่งที่สุด คือตัวเราเอง
ผมก็เลย ให้ตา สู้ กับตัวเอง ให้ตาตัดสินใจเองจะสู้กับไพ่ตรงหน้า
หรือจะยอมแพ้ ให้ตา ตัดสินใจ สู้กับตัวเอง เอาเอง ครับ"
ไพ่ที่เด็กน้อยก็ไม่รู้ว่าคืออะไร ตาเองก็เดาไม่ได้ว่าคืออะไร
มีทางเดียวคือ ต้องวัดใจตัวเองว่า จะสู้หรือ จะยอม
หากสู้ ใพ่ที่ไม่เห็นอาจจะแต้มเยอะกว่าก็ได้ จะทำให้แพ้เอา
หากยอมแพ้ ไพ่ที่ไม่เห็นอาจ น้อยกว่าก็ได้ ทำให้แพ้ฟรี ๆ
ทุกอย่าง ขึ้นอยู่กับตัวผู้เล่นคนเดียวที่ต้องตัดสินใจเลือก
ทางใดทางหนึ่งเท่านั้น ต้องสู้กับใจตัวเองที่ยากยิ่งกว่า ศัตรู
มันคือการชนะศัตรูที่ต้องชนะตัวเองก่อน
จากนั้น ตา จึงตัดสินใจ เลือก....
อ่านต่อไป คลิก!!!
ราวกับจับจ้องมาที่เดียว ที่ ๆ ตากำลังสอนหลาน เล่นไพ่
กับตา
แต่ทุกครั้ง ที่เล่น รอบแล้ว รอบเล่า ก็ไม่มีทางชนะตาได้
อาจเพราะด้วยความ ไร้เดียงสา ของเด็กเอง
หรือประสบการณ์ ที่ยังไม่มากพอ
" หลานเอ๋ย ถ้าหลาน อยากชนะ คู่ต่อสู้ หลาน ต้องรู้จัก
เก็บอาการ ไว้ในใจ อย่าให้ ศัตรู ดูออกว่าเรา รู้สึกอย่างไร
มันจะทำให้ คู่ต่อสู้เรารู้ว่า เราเสียเปรียบหรือได้เปรียบศัตรูอยู่"
" ครับตา "
เด็กตอบรับคำสอนของตา
" อย่างการเล่นไพ่นี้ก็เหมือนกันหลานเอ๋ย เมื่อเปิดดูแล้ว
ไพ่จะดี จะไม่ดี ต้องเก็บอาการเอาไว้ อย่ามีอาการให้
ฝั่งตรงข้ามจับได้นะหลานเอ๋ย"
จากนั้นเด็กน้อยก็หยิบไพ่ ขึ้นดู ก่อนจะพยาม เก็บสีหน้าตัวเอง
เอาไว้ ทางฝั่งตา เมื่อเห็นหลานนิ่ง ก็เริ่มวางเบี้ยเดิมพันมากขึ้น
เพื่อวัดใจหลาน ว่าได้ไพ่ ดี แค่ไหนกล้าสู้ หรือเก๋เพิ่มหรือไหม
หลานตัวน้อย ๆ หยิบเบี้ยเพิ่มสองเท่า เก๋เพิ่ม
ตาเห็นเช่นนั้น จึงอยากทดสอบ การควบคุมตัวเอง
และการยับยั้งชังใจของหลาน จึงเพิ่มเบี้ยเป็น 4 เท่า
หลานเห็นเช่นนั้นจึงไม่ยอมลด ทิฐิ เพิ่มเบี้ยจนหมดตัว
จากนั้น ทั้งสองตา หลาน ก็วางไพ่ ลงพร้อมกัน
ผลปรากฎว่าหลานก็ยัง แพ้ ตา อีกอยู่ดี
" หลานเอ๋ย หลานต้องรู้จักควบคุมตัวเองให้ได้นะหลาน
อย่าตามใจตัวเองมากเกินไป ต้อง ยับยั้งชังใจไว้ให้ได้
อย่าไล่ตามศัตรูมากเกินไป อาจเสียท่า ให้ได้
เพราะศัตรูที่แท้จริง ไม่ใช่ ที่ไหนที่ไกล มัน
ก็คือตัวเราเองนี้แหละ หลานเอ๋ย
หากข่มใจตัวเองได้ ควบคุมอารมส์ได้ ก็ชนะตัวเราได้แล้ว
หากรู้จักตัวเราดีแล้ว ทุกอย่างรอบตัวก็ยากจะหลอกล่อเราได้"
" ครับ ตา"
หลานน้อมรับ คำสอนของตา
" ตาครับผมขอเล่น อีก รอบได้ไหมครับตา"
เด็กน้อยถามตา
" ได้สิ หลานเอ๋ย มามา ตาจะแจกเบี้ยให้เท่ากัน นะหลาน
แต่มีข้อแม้นะหลาน หากหลานแพ้ ตา อีก
จะต้องไปอาบน้ำ เตรียมตัวเข้านอนนะหลานเอ๋ย"
" ครับตา" " แต่ถ้าผมชนะตาละ
ตาต้องเล่นนิทานให้ผมฟังก่อนนอนด้วยนะครับตา"
เด็กน้อยต่อรองตา
" 555 เอาสิ ได้สิ"
จากนั้น ตาก็แจกไพ่ให้ตัวเอง และ หลานตัวน้อย
หลานผู้คือ อนาคต ผู้ที่เป็นกำลัง ของหมู่บ้าน
ของประเทศชาติ
หลานตัวเล็ก ๆ ที่ทุกคนยอมทุ่มเท เพื่อเลี้ยงดู
และทุ่มเททุกอย่างให้ เค้าได้เติบโต เพืื่อสืบต่อไปข้างหน้า
นะเวลานี้ หลานตัวน้อย หยิบ เบี้ยทั้งหมด ที่มี วางสู้กับตาตัวเอง
โดยที่ไม่เปิดดูไพ่ข้างหน้า ของ ตัวเองเลยว่าจะได้อะไร
ตา นิ่ง งง สักครู่ จึงถามหลานว่า
" เจ้าจะไม่เปิดดูไพ่ก่อนหรา หลานเอ๋ย"
ตาถามเด็กน้อยด้วยความงง
" ไม่อะครับตา" เด็กน้อยตอบพร้อมทั้งยิ้มให้
" เอ้าไม่ไหมละ หลานเอ๋ย" ตาถามต่อ
" ก็ตาบอก ศัตรูที่เก่งที่สุด คือตัวเราเอง
ผมก็เลย ให้ตา สู้ กับตัวเอง ให้ตาตัดสินใจเองจะสู้กับไพ่ตรงหน้า
หรือจะยอมแพ้ ให้ตา ตัดสินใจ สู้กับตัวเอง เอาเอง ครับ"
ไพ่ที่เด็กน้อยก็ไม่รู้ว่าคืออะไร ตาเองก็เดาไม่ได้ว่าคืออะไร
มีทางเดียวคือ ต้องวัดใจตัวเองว่า จะสู้หรือ จะยอม
หากสู้ ใพ่ที่ไม่เห็นอาจจะแต้มเยอะกว่าก็ได้ จะทำให้แพ้เอา
หากยอมแพ้ ไพ่ที่ไม่เห็นอาจ น้อยกว่าก็ได้ ทำให้แพ้ฟรี ๆ
ทุกอย่าง ขึ้นอยู่กับตัวผู้เล่นคนเดียวที่ต้องตัดสินใจเลือก
ทางใดทางหนึ่งเท่านั้น ต้องสู้กับใจตัวเองที่ยากยิ่งกว่า ศัตรู
มันคือการชนะศัตรูที่ต้องชนะตัวเองก่อน
จากนั้น ตา จึงตัดสินใจ เลือก....
อ่านต่อไป คลิก!!!
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น