เด็กเอ๋ย เด็กไทย

เด็กเอ๋ย เด็กไทย

ผมเคยคิดว่า

ทำไหมการศึกษา พยายาม ทำให้เด็กคิดเอง ทำเอง ให้เป็นศูนย์กลาง

แต่ทำไหมไม่ให้เด็ก คิดที่ จะตัดผมเองบ้าง 

ใส่เสื้อผ้าตามแบบของเค้าเอง

ในเมื่อ อยากให้ เค้าเป็นศูนย์กลางแต่ทำไหม ต้องบังคับด้วยกฏเกณฑ์

แล้วเขาจะคิดเองได้ไหม มีเอกลักษณ์ในแบบเขาได้ไหม

คุณครูบอกผมว่า  ที่เด็ก ต้อง ใส่ชุดนักเรียนเหมือนกัน

 หรือตัดผม มาตรฐานเดียวกัน

ก็เพราะ อยากให้เด็กอยู่ในกฏเกณฑ์ อยากให้สังคมเห็น 

เด็กเวลาใส่ชุดนักเรียน

แล้วรู้ว่า คนนี้คือ นักเรียน

แล้ว ถ้าไม่มีกฏเกณฑ์ เด็กจะไว้ผม ถึงดินเลยหรา เขาคิดเองไม่ได้หรือ

 แล้วสังคมโง่ ขนาดที่ต้องใส่ชุดนักเรียนบอกเค้าเลยหรา 

ว่านี้คือ นักเรียน

ดู เด็กนักเรียน ชาติอื่นสิ เค้าไม่มีกฏเกณฑ์ในการตัดผมทำไหม 

เขาอยู่ร่วมกันได้ละ

ทำไหม ไม่เห็นมีเด็ก ไว้ผม ยาว จนติดดินเลยละ หรือ 

ทำไหม ไม่มีเด็กใส่ชุดบ้าบอ ๆ เข้ามาเรียนเลยละ

ทำไหม เขาคิดเอง ได้ละ ว่าต้องตัดทรงนี้ไปเรียน ใส่ชุดแบบนี้ไปเรียน

ไม่เห็นต้องมีกฏเกณฑ์บอกเขาเลย

แล้วเด็กไทยทำไหมคิดเองไม่ได้ละ เพราะอะไรละ เคยคิดไหม

เพราะ เด็กไทย ถูกสอนให้ทำตามกฏอย่างเดียว 

ทำเองคิดเองไม่เป็นใช่หรือเปล่า

หรือเพราะเด็กไทยคิดเองไม่ได้ วิเคราะห์เองไม่ได้ 

ต้องป้อนความรู้ให้อย่างเดียวใช่หรือเปล่า


เด็กบ้างคนโตเท่าควายเข้ามหาลัยยังต้องให้พ่อแม่ไปส่งไปเองไม่เป็น

เด็กบ้างคนพ่อแม่หาเงินให้ใช้จ่ายจนอายุ 30 กว่ายังหาเงินเองไม่เป็น

บางคน เรียนถึง ป.โท ด้านบริหารธุรกิจ แต่กลับ

 ช่วยแม่ขายของ เฝ้าร้านเอง ยังไม่เป็น

เออ มันน่าคิดนะ